กฎบัตรอาเซียน (The ASEAN Charter)

 คือ ธรรมนูญของอาเซียน จัดทำขึ้นเพื่อรับรองการเป็นประชาคมอาเซียนภายในปี 2558 (ค.ศ.2015) ประกอบด้วยบทบัญญัติ 13 บท 55 ข้อ โดยเริ่มมีผลบังคับใช้ในคราวการประชุมสุดยอดอาเซียน  ครั้งที่ 14 วันที่ 15 ธ.ค. 2551

วัตถุประสงค์

– เพื่อให้มีความน่าเชื่อถือ มีรูปแบบการทำงานที่มีประสิทธิภาพ

          – มีวัตถุประสงค์ในการทำงานที่ชัดเจนขึ้น

          – ทำให้อาเซียนมีสถานะนิติบุคคลแยกออกจากรัฐสมาชิก

          – เสริมสร้างความเข้มแข็งให้กับองค์กร ให้สอดคล้องกับความเปลี่ยนแปลงในโลกปัจจุบัน

ข้อกำหนดสำคัญในกฎบัตรอาเซียน

– มีฐานะเป็นนิติบุคคล

– อยู่บนพื้นฐานของกฎหมายระหว่างประเทศ เช่น การไม่แทรกแซงกิจการภายใน การระงับข้อพิพาทโดยสันติวิธี

– สร้างประชาคมอาเซียน ประกอบด้วย 3 เสาหลัก คือ

1) ประชาคมการเมืองและความมั่นคง (ASEAN Political-Security Community)

                    2) ประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน (ASEAN Economic Community)

                    3) ประชาคมสังคมและวัฒนธรรม (ASEAN Socio-Culture Community)

– ประชุมระดับสุดยอดปีละ 2 ครั้ง และจัดตั้งคณะมนตรีเพื่อประสานความร่วมมือในแต่ละ 3 เสาหลัก

– มีองค์การสิทธิมนุยธรรมอาเซียน

– ใช้คำขวัญ “วิสัยทัศน์เดียว อัตลักษณ์เดียว ประชาคมเดียว” “One Vision, One Identity, One Community”

          – ให้ความสำคัญกับบทบาทของประธานและเลขาธิการอาเซียน

          – มีการแต่งตั้งเอกอัครราชทูตของประเทศสมาชิกหรือรัฐที่มิใช่สมาชิกเป็นผู้แทนประจำอาเซียน

– มีสำนักเลขาธิการอาเซียนแห่งชาติในทุกประเทศสมาชิก

– การจัดตั้งกลไกสำหรับการระงับข้อพิพาทต่างๆ

 

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s